Ik werd wakker en keek uit het raam. Ik zag dat alles bedekt was met een laagje sneeuw. Voordat de zon het zou laten smelten sprong ik op mijn fiets met mijn fototoestel naar het bos. Ik zal een jaartje of 16 zijn geweest toen ik interesse kreeg in fotograferen. Van een analoog compact camera, een digitale spiegelreflex en een systeemcamera heb ik inmiddels alle instrumenten in handen om in diverse omstandigheden mooie fotos te kunnen maken. Fotograferen is een deel van mijn leven geworden.

Door familie en vrienden werd ik bij diverse gelegenheden gevraagd te fotograferen, zo ook bij uitvaarten.

Door gesprekken met begrafenisondernemers werd mij duidelijk hoe belangrijk het is dat een fotograaf tijdens een uitvaart goed aanvoelt wat gepast is. Zeker bij een dienst in een kerk vraagt dit om invoelingsvermogen, respect voor tradities en de bereidheid om je aan te passen aan de situatie.

Voor fotografen die minder bekend zijn met kerkelijke gebruiken kan het soms lastig zijn om precies aan te voelen wat wel en niet passend is. Juist daarom werk ik met grote zorg en aandacht, zodat alles op een respectvolle manier wordt vastgelegd.

Graag ben ik voor u onzichtbaar aanwezig, om een waardevolle en blijvende herinnering te maken van het laatste afscheid.